Or. Elżbieta z Branickich Sapieżyna, wojewodzina mścisławska zawiadamia, że na prośbę Bogusława Henczy, złożoną w imieniu Holendrów, chcących osiąść w lasach koźmińskich, pozwoliła im założyć wieś o nazwie Kazimierz i przeznaczyła na nią do wyrudowania 21 włók (hub) lasów swoich wykowskiego i budskiego, gdzie wspomnianemu Henczy jako zasadźcy (Annehmer) pozwoliła osadzić 20 Holendrów, za opłatą wstępnego (Grundgeld) po 3 czerwone złote od każdej włóki oraz dała im drzewo z lasów na budowę domów, chlewów i obór; kolejne pół włóki, za połowę wstępnego, przeznaczyła na założenie karczmy i na potrzeby osadzonego w niej gościnnego, którego zobowiązała do szynkowania trunków z mielcucha pańskiego, osadzonym Holendrom dała 7 lat wolnych od opłat, a na późniejsze czasy naznaczyła im czynsz roczny po 80 zł z każdej włóki, tj. 1560 złp rocznie od całej wsi, nałożyła na nich pańszczyznę w wymiarze 6 dni w żniwa z sierpami z każdej włóki. Z pozostałego gruntu, wolne ½ włóki dała dodatkowo zasadźcy w zamian za założenie wsi, utrzymanie szynku i sprawowanie sądownictwa we wsi, ¼ włóki dała bakałarzowi, a resztę, leżącą w okolicach karczmy, przeznaczyła pod dukt drogi traktowej, idącej przez wieś z Trzebowej do Bud, oraz na osadzenie rzemieślników: kowala, kołodzieja, szewca, krawca i tkacza, pozwoliła osadnikom kopać pnie smolne i wypasać bydło i wieprze w lasach, określiła wysokość podatków państwowych na 7 zł rocznie z każdej włóki lub 73 zł 15 gr na jedną ratę z 21 włók, które nakazała wpłacać do zamku koźmińskiego.
Keywords: Koźmin Wielkopolski