Or. Hieronim Wierzbowski, proboszcz katedry poznańskiej, oficjał generalny biskupa poznańskiego, Stefana Wierzbowskiego zawiadamia, że przyjął zapis sumy 3000 florenów polskich dla ołtarza św. Barbary w kościele parafialnym i kolegiackim w Koźminie, jako fundacji mszalnej Wojciecha Siei Dąmbrowskiego, proboszcza kościoła parafialnego i kolegiackiego w Koźminie, za dusze w czyśćcu cierpiące. Potwierdza także przejęcie tej sumy przez magistrat miasta Wschowy sposobem i trybem wyderkaufu (odkupu), jak również zobowiązanie do spłacania jej przez tenże magistrat czynszem rocznym 210 fl. pol., przeznaczonym dla wspomnianego ołtarza. Na prośbę Stanisława Wolfowicza, kanonika kościołów Marii Panny na tumie poznańskim i parafialnego św. Mikołaja w Poznaniu, złożoną w imieniu fundatora, powtarza ten zapis, jak również zapis sumy 1000 fl. pol. przez Andrzeja Czepe, mieszczanina i medyka koźmińskiego dla tegoż bractwa i ołtarza św. Barbary, wraz z czynszem od niej w wysokości 70 fl. pol., płaconym również przez magistrat wschowski. Na podstawie tych zapisów ustanawia w kościele parafialnym w Koźminie mszę św. za dusze zmarłych w każdy poniedziałek i nocną mszę śpiewaną 4 razy w roku. Z sumy 210 florenów, 140 przeznacza dla proboszcza koźmińskiego, 45 dla kantorów i muzyków, 25 na wosk i inne potrzeby, natomiast z 70 florenów czynszu rocznego, 7 przeznacza dla bractwa różańcowego, 7 dla bractwa literackiego, 7 dla bractwa św. Anny w Koźminie, resztę dla biednych. Prawo patronatu nad tym beneficjum zleca dożywotnio fundatorowi, tj. Wojciechowi Siei Dąmbrowskiemu, a potem dziekanowi koźmińskiemu. Tr. Zaświadczenie Jakuba Limanowicza, wikariusza kościoła kolegiackiego i parafialnego w Koźminie, o publikacji ogłoszenia w dniu 8 XI 1680 r. poprzez zawieszenie go na drzwiach kościoła i odczytanie go wiernym, zgromadzonym na nabożeństwie. Tr. Ogłoszenie wystawione w Poznaniu dnia 5 IX 1680 r. przez Hieronima Wierzbowskiego, proboszcza katedry poznańskiej, wikariusza i oficjała generalnego poznańskiego, skierowane do wikariuszy, altarzystów, proboszczów, przełożonych szkół, organistów, kantorów, dzwonników kościelnych, zawierające informację o zapisie sum początkowych (kapitałów) i czynszów (procentów) od nich dla ołtarza św. Barbary w kościele parafialnym w Koźminie, przeznaczone do publikacji z ambony w niedzielę lub święto wobec zgromadzonych wiernych, pod groźbą ekskomuniki. Tr. Ekstrakt z akt roków urzędu grodzkiego, odbywających się dnia 1 VII 1680 r. w zamku starościńskim w Poznaniu, gdzie Samuel Weber, rajca, Krystian Jona i Marcin Ginter, mieszczanie ze Wschowy, jako przedstawiciele trzech porządków tego miasta, będącego wieczystym posesorem wsi Przyczyna Wielka i Mała zeznali, że odebrali z rąk Wojciecha Dąmbrowskiego, proboszcza w Koźminie, sumę 1000 fl. pol., fundowaną i zapisaną bractwu św. Barbary w kościele kolegiackim w Koźminie przez Andrzeja Czepe, mieszczanina i medyka kożmińskiego, i zaręczyli, że będzie ona spłacana do rąk promotora tego bractwa w ratach wysokości 70 fl. pol. rocznie (7% od 100) jako czynsz kościelny na prawie wyderkaufu, aż do całkowitego spłacenia sumy początkowej, pod groźbą procesu przed sądem konsystorskim w Poznaniu.
Keywords: Koźmin Wielkopolski