Or. - Aleksander Józef Sułkowski, hrabia na Sułkowie i Lesznie, łowczy litewski, minister saski i generał piechoty, starosta nowodworski, odolanowski i in., dziedzic w Kobylinie, Rydzynie i in., na prośbę starszych cechu rzeźników w Kobylinie, powtarza i potwierdza dokument wystawiony w 1560 VIII 21 w Kobylinie przez Jerzego Konarskiego, kasztelana kaliskiego, dziedzica w Kobylinie, który dał rzeźnikom kobylińskim na ręce starszych cechowych, Wojciecha Janaska (Janasika) i Jana Mikoscha, oraz stołowych: Stanisława Mazura, Błażeja Nadstawka, Feliksa Szypnika i Hipolita, swoją dziedziczną jatkę rzeźniczą w Kobylinie, z wszystkimi prawami własności, za cztery kamienie łoju (wosku) rocznie do dworu; a oprócz tego powtórzył i zatwierdził przywilej statutowy, udostępniony rzeźnikom kobylińskim na prośbę Andrzeja Janasika i Jana Mikoscha rzeźników oraz księdza Szymona Jaskiera, proboszcza w Kobylinie, przez mistrzów cechu rzeźników kaliskich: Pawła Kabata, Stefana Niczka, Macieja Wąchałę, Jana Kambałę, Stanisława Trzeciaka i Pawła Czachora, w Kaliszu w 1559 VI 1 – razem z zatwierdzeniem tych przywilejów przez kolejnych dziedziców: Piotra Sieniutę z Lachowic b.d., Stanisława Leszczyńskiego b.d., oraz wcześniej przez Rafała Leszczyńskiego w Rydzynie w 1693 V 17, razem z jego dodatkową dyspozycją, nakładającą na cech rzeźniczy oraz na rzeźników żydowskich w Kobylinie powinność odbierania do przerobu określonych ilości bydła pańskiego.