Or. - Piotr Sieniuta z Lachowiec, dziedzic Kobylina, Pleszewa, Jutrosina i innych, chcąc doprowadzić zrujnowane i obciążone powinnościami miasto swoje Kobylin do lepszego stanu, a jednocześnie zachęcić do osiedlania się w nim nowych ludzi, zarówno Polaków jak i Niemców, daje mieszczanom prawo handlu towarami zarówno miejscowymi, jak i przywożonymi ze Śląska na targi i jarmarki, szynkowania piwa i wyrobu gorzałki za czynszem na rzecz dziedzica, pozwala pobierać opłaty od wprowadzanych do miasta wozów i koni, powodujących niszczenie miasta, znosi przymus kupowania zamkowych zbóż, nabiału, śledzi, ryb i szynkowania zamkowych trunków, pozwala im pobierać targowe i opłaty od wagi, a także od furmanów przyjeżdżających na jarmarki oraz od koni i przepędzanych wieprzy, bydła i baranów oprócz tego, co należy się dziedzicowi, a dochody te przeznaczać na naprawę grobli, mostów i budynków miejskich, daje uroczysko i niwę przy strumieniu Radęcza, jak posiadali za czasów Jana Konarskiego, pradziada obecnego dziedzica, a dochody z tego poleca przeznaczyć na opłacenie pracy burmistrza i wójta, pozwala paść bydło na swoich łąkach jutroskich, baszkowskich, rudzkich i markowskich oraz zbierać susz w swoich borach baszkowskich i zdunowskich, poleca, aby straż miejska utrzymywała porządek zwłaszcza podczas jarmarków i pilnowała od ognia, a raz na kwartał specjalnie do tego ustanowiony dozorca przeprowadzał przegląd tejże straży, a mieszczanie aby posiadali sprzęty do obrony, tj. aby utworzyli bractwo strzeleckie.